Willemstad 2013 met Jeremy & Fiona Rogers

WINTERBIJEENKOMSTEN

Winterreünie 2016

Willemstad, 19 maart 2016

Voor diegenen die hadden gekozen ook aan het diner deel te nemen begon de reünie even voor 17:00 uur met een borrel vooraf in restaurant Mauritz. Er werd genoten van een driegangen menu, al was de tijd krap om voor 19:30 klaar te zijn. Toen de eerste groep vanuit het restaurant aankwam bij het verenigingsgebouw aan het Waterfront stond er al een groep te wachten voor een gesloten deur!

Was het een lesje nederigheid? Of vormde het inspiratie voor nieuwe plannen en uitdagingen? Het avondprogramma van de winterreünie van de Contessaclub stond in het teken van Willy Ker en zijn onafscheidelijke Contessa 32 ‘Assent’. Welke Contessazeiler kent dit duo niet? De laatste reis die Will Ker met zijn schip maakte was een solotocht naar Groenland – op zijn 85e. Daarvóór had Willy vele tientallen memorabele reizen gemaakt, bij voorkeur naar ‘high latitudes’ als Antarctica, Baffin Bay, de Noordkaap en IJsland, maar ook naar Paaseiland, Hawaii en de Great Lakes in de Verenigde Staten. ‘Assent’ en Willy zijn met die reizen symbool geworden van zeewaardigheid, doorzettingsvermogen en een nogal Brits gevoel voor understatement. Natuurlijk is ‘Assent’ ook bekend door de Fastnet van 1979, waarin ze als enige schip in haar klasse van 54 starters de wedstrijd uitzeilde. Toen werd de boot overigens geschipperd door Willy’s zoon Alan, vergezeld van een zeer jonge bemanning. Aan boord was geen marifoon, en hoewel het hard waaide hadden ze geen idee van het drama dat zich om hen heen voltrok. Na terugkomst bleek vader Willy behoorlijk gepikeerd – niet zozeer vanwege de windkracht 10 waarin ze hadden doorgezeild, maar wel vanwege de spinnaker die uit de lijken was gewaaid. De Fastnet van ’79 vestigde voorgoed de reputatie van de Contessa 32 als icoon van zeewaardigheid.

Na de laatste tocht naar Groenland heeft Willy de boot verkocht aan Kit Rogers – zoon van Jeremy en Fiona – en zijn vrouw Jessie, die tegenwoordig de Contessa Boatyard runnen. Kit en Jessie waren te gast bij de winterreünie van de Contessaclub op 19 maart in Willemstad, en vertelden het roemruchte verhaal van Willy en ‘Assent’. Het verhaal van een ingenieur in de British Army, die later een boerenbestaan opbouwde in Somerset. Het boerenleven is een leven in en met de natuur en de elementen, en de link met de zeilsport is dan ook niet vergezocht. Het boerenleven biedt ook de mogelijkheid om geregeld voor langere tijd van huis weg te gaan – zeker als anderen dan de boerderij kunnen runnen – voor het maken van dergelijke exotische maar vaak barre tochten. Kit en Jessie toonden schitterende foto’s van ‘Assent’ tegen de achtergrond van huizenhoge ijsbergen, besneeuwde bergtoppen, ijspegels aan de railingdraden. Je ziet de windvlagen over de loodgrijze zee jagen, Willy dik ingepakt met ijswanten en een skibril. Maar ook voor anker in de mooiste baaien die je kunt bedenken, zonder drukte, zonder commercie, temidden van een serene natuur. Veel van de tochten maakte Willy Ker in z’n eentje – je moet ook maar bemanning vinden die plezier ontleent aan sub-zero temperaturen en een gerede kans op storm op zee. Willy was geen planner. Hij stak van wal in de zekerheid dat zijn schip alle omstandigheden aankon, dus waarom wachten op goed weer? Ging er iets fout, dan kon hij dat hooguit zichzelf verwijten. Vaak gebeurde dat overigens niet.

‘Assent’ is een standaard Contessa 32 uit 1972, in de loop der tijd wat versterkt met stringers en door Willy voorzien van een deel van een straaljagerskoepel als buiskap. Een paraffinefornuis, want gas werk niet bij lage temperaturen. Een oude 10pk Bukh dieselmotor met een vaste tweeblads schroef. Standaard lieren, geen selftailers. Voorzieningen voor een trysail, hoewel dat nooit was gebruikt. De tuigage was in de loop der jaren wel driemaal vernieuwd. Toen Kit en Jessie de boot overnamen zag die er in hun woorden ‘quite functional’ uit – met andere woorden: er kon goed mee worden gezeild maar het zag er niet uit en het dek lekte als een vergiet. Jessie Rogers heeft de kans gehad Willy te interviewen.

‘Assent’ ondergaat momenteel een complete refit op de werf en gaat een nieuw leven tegemoet als familieschip van Kit en Jessie en hun vier zoons. Niet alleen om te cruisen, maar ook het wedstijdcircuit schuwen ze niet. Zo hebben ze weer ingeschreven voor de Cowes Week 2016.
De Contessa Boatyard bouwt nu gemiddeld één schip per jaar. Een CO32 is afgeleverd aan iemand uit Brazilië die single-handed rond Zuid-Amerika wil zeilen, en in augustus wordt een Contessa opgeleverd die naar San Francisco zal verhuizen, voor een oversteek van de Grote Oceaan. Andere modellen Contessa’s worden niet gebouwd omdat de mallen niet langer beschikbaar zijn. Verder heeft de werf nog veel werk aan refits van bestaande schepen – zoals de ‘Assent’.

Voor de ruim veertig aanwezigen was het wederom een gedenkwaardige avond, waar Rob, Izaäk en Eppe het clubnieuws voor hun rekening namen. Het verhaal door Kit en Jessie over Willy en zijn ‘Assent’ zal de betrokkenheid bij onze schepen zeker weer hebben versterkt. Een goede opmaat naar het nieuwe seizoen – na zo’n avond zijn er zijn immers weer plannen genoeg!

Jeroen Groenendijk
“Swan of Tuonela”

Winterreünie 2015

20150328_205937

De tiende winterreünie van de Contessaclub werd op zaterdag 28 maart 2015 gehouden op dezelfde locatie als waar de club ooit begon: de sfeervolle Kaagsociëteit aan de Kagerplassen bij Warmond. De voormalige boerderij, waarnaast later een klassieke starttoren is gebouwd, is een van de clubgebouwen van de K.W.V. De Kaag en bood deze avond plaats aan ruim twintig Contessazeilers, die wind, regen en een overtocht met het voetpontje trotseerden om hier te geraken.

Na het aperitief en de maaltijd was er eerst tijd voor het huishoudelijk gedeelte. Daarin onder meer aandacht voor enkele wisselingen van de wacht in het ‘bestuur’ van de Contessaclub (dat eigenlijk geen bestuur mag heten, omdat de club geen formele vereniging is, maar dat we gemakshalve toch maar even zo noemen). Afgesproken is dat de leden daarvan vanaf nu ieder jaar de taken onderling herverdelen, om te zorgen dat deze gelijkmatig worden gespreid. Daarnaast zal ieder jaar één bestuurslid vertrekken en zal vanuit de leden een nieuw lid worden aangetrokken. Daarmee wordt gezorgd voor een regelmatige instroom van ‘vers bloed’, met ruimte voor nieuwe ideeën en initiatieven. Jeroen Groenendijk heeft besloten na tien jaar de voorzittersfunctie over te dragen, en Rob Bosgraaf is bereid gevonden die het komende jaar op zich te nemen. Jeroen, die als dank voor zijn inzet een fraaie zeilsweater met het Contessa-logo kreeg overhandigd, blijft zich nog wel een jaar binnen het bestuur op andere terreinen voor de club inzetten.

Penningmeester Izaäk Versluis lichtte de financiën toe en presenteerde de nieuwe opzet van de website, die nog in ontwikkeling is maar in rap tempo wordt gevuld met nieuwe content. De nieuwe site is te bezoeken op www.contessazeilers.com (de oude site is doorgelinkt). Het bestuur dankte Han van Schie voor zijn initiatief voor het bouwen en jarenlang beheren van de oorspronkelijke website. Vervolgens presenteerde Izaäk het gloednieuwe lustrumvaantje van de Contessaclub, dat voor € 9,95 bij hem te verkrijgen is. Een gepast symbool bij het tienjarig bestaan van de club!

Gememoreerd werd dat de Contessaclub tien jaar geleden ontstond, toen Henk Ruhl van de ‘Metula’ met een praktische vraag in contact kwam met Jeroen Groenendijk (‘Swan of Tuonela’). Dit leidde tot het idee om een lijst op te stellen van namen en ligplaatsen van Contessa 32’s in Nederland, en die lijst zorgde op zaterdag 2 april 2005 tot de eerste Contessabijeenkomst ‘nieuwe stijl’ (in de jaren ’70 van de vorige eeuw heeft er ook enkele jaren een Contessavereniging bestaan). De ‘Metula’ is net ingeruild voor een wat ruimere Victoire, maar Henk en Mieke blijven betrokken bij de Contessaclub! Voor zijn initiatief als grondlegger van de club werd Henk vanavond benoemd tot het eerste Erelid van de Contessaclub. Bijzonder was dat Jacqueline Bakker, die in 2005 de allereerste Contessa-lezing hield over haar solozeiltocht met de ‘Pro’ vanuit de Carieb naar Nederland, er ook ditmaal weer bij was.

Vervolgens was het woord aan Chiel Mariën van de ‘Lacatrine’, die een interessante presentatie hield over de twee lange tochten die hij de voorgaande periode maakte. Kort werd herinnerd aan zijn eerdere lezing over tochten naar en door Rusland: langs de Noordkaap, via Moermansk naar het Ladogameer en over de rivieren naar de Zwarte Zee. Ditmaal  ging het over zijn reis in 2013, ‘counter-clockwise’ rond de Britse eilanden (oostkust, Pentland Firth, Buiten-Hebriden, Ierse Zee, eiland Man, Wales, Land’s End, en via de zuidkust en de Solent terug naar Nederland). Een jaar later bezocht de ‘Lacatrine’ de Schotse wateren in meer detail. Chiel deelde op zijn geheel unieke wijze zijn ervaringen over de bezochte havens, de schoonheid van de kusten, de fauna, de geologische en historische achtergronden van de Britse eilanden en de vriendelijkheid van de lokale bevolking. Helaas dwong de tijd om de vele verhalen enigszins te bekorten, aangezien het voetpontje dat de Kaagsociëteit verbindt met het vasteland tot uiterlijk 23.00 uur zou varen. Neemt niet weg dat Chiel zijn gehoor een onvergetelijke avond heeft bezorgd! Mochten we nog geen plannen hebben gehad om naar Schotland of de Engelse wateren te varen, dan heeft zijn presentatie daartoe zeker de aanzet gegeven. Chiel, ook via deze weg nog eens bedankt voor je enthousiasme!

Winterreünie 2014

Jedi Fasnet 2013

De winterreünie van de Contessaclub vond plaats op zaterdagavond 29 maart 2014, en wel in het clubgebouw van de KNZ&RV te Muiden, Westzeedijk 7, 1398 BB te Muiden, waar ons lid Toon Adriaanse van de ‘La Fiesta’ onze gastheer was.

De avond begon om 20.00 uur met enkele huishoudelijke mededelingen.

Daarna gaven  Christhope en Barbara Declercq, zeer enthousiaste oud-Contessazeilers (CO32 ‘Lecas’), een presentatie over hun deelname met hun nieuwe schip (Sigma 38)  aan de befaamde Fastnet Race 2013. Als ervaren zee- en wedstrijdzeilers konden Christophe en Barbara alles vertellen over de bijzonderheden van het zeilen met een Contessa in zware omstandigheden en op groot water. Er werd uitgebreid ingegaan op de voorbereidingen voor een dergelijke ondernemening voor wat betreft het schip, de uitrusting en naatuurlijk ook de bemanning. Naast de presentatie was er ook alle ruimte om hen vragen te stellen en ervaringen te delen.

Winterreünie 2013

IMG_0566

Het gebeurt niet elke dag dat we de grondlegger van onze schepen mogen ontmoeten, en het was dan ook een enorme eer om op zaterdag 23 maart 2013 Jeremy en Fiona Rogers als gasten te hebben bij de winterreünie van de Contessaclub. Hun bezoek mocht rekenen op een warme belangstelling van Contessazeilers; zo’n zestig mensen – een record – waren ondanks de herfstachtige omstandigheden in Willemstad aanwezig. Tevoren werd een borrel gedronken en een hapje gegeten bij restaurant ‘Bellevue’ aan de oude haven, om vervolgens te voet naar het Maritiem Gebouw aan de nieuwe jachthaven te gaan. De Contessaclub was hier te gast bij de W.V. Willemstad, waar Jan en Ineke Lambeek van de ‘Zilverling’ als beheerders van het gebouw ons warm onthaalden. De sfeer zat er al direct goed in; veel oudgedienden, maar ook verwelkomden we vele nieuwe leden en belangstellenden.

Na enkele huishoudelijke mededelingen en een korte aftrap over het ontstaan en de belangrijkste kenmerken van de Nederlandse Contessaclub, was het woord aan Izaäk Versluis van de ‘Ondine’, die een korte schets gaf van de stichting Federatie PolyClassics, waarvan de Contessaclub deel uitmaakt. Een dergelijke organisatie, die in feite een bundeling is van bestaande eigenaarverenigingen van klassieke polyester zeiljachten, blijkt in het Verenigd Koninkrijk niet te bestaan. De PolyClassics richten zich op dit moment vooral op de organisatie van gezamenlijke evenementen zoals workshops en onderlinge wedstrijden, maar wil in de toekomst ook proberen de belangen van het ‘zeilend erfgoed’ van zijn doelgroep te behartigen.

Vervolgens was het woord aan Anneke van Leeuwen. Zij en haar echtgenoot Frans waren met vele typen Contessa’s jarenlang actief in het Nederlandse wedstrijdcircuit, maar namen daarnaast met succes deel aan belangrijke buitenlandse wedstrijden zoals de Fastnet Race en Cowes Week. De familie Van Leeuwen bezat successievelijk onder meer een CO32, 35 en 43, en veel van hun schepen droegen de naam ‘Black Lion’. Het enthousiasme over de Contessa’s kwam naast de zeileigenschappen voort uit de solide constructie, hetgeen zich onder meer bewees toen één van de schepen door een nogal ongelukkige manoeuvre van de chauffeur van een dieplader viel, maar vrijwel geen schade opliep. Niet minder interessant was het te horen dat Frans van Leeuwen in de jaren zeventig van de vorige eeuw de oprichter was van de voorloper van de huidige Contessaclub, die enkele jaren heeft bestaan. Het was een bijzonder moment om Anneke nu te mogen begroeten te midden van de ‘nieuwe’ club, waarvan  de leden nog altijd even enthousiast zijn over hun schepen als de leden van destijds. Anneke – haar echtgenoot is helaas enkele jaren geleden overleden – is altijd goed bevriend gebleven met Jeremy en Fiona Rogers.

Van het ‘team Rogers’ is Fiona degene die het verhaal vertelt, de marketing voert en de contacten met klanten onderhoudt. Jeremy is ‘every inch a gentleman’; de zeer bescheiden, kalme bron van deskundigheid die iedere Contessa letterlijk tot in de vezels kent. In een levendige presentatie met veel foto’s uit de begintijd schetste Fiona de ups & downs van de Contessa Boatyard. De werf ontstond eind jaren zestig, toen Jeremy in een kleine loods aan de Engelse zuidkust houten Folkboats bouwde. Al snel ontdekte hij de voordelen van het bouwen in polyester, en met de serieproductie van de Contessa 26, naar een ontwerp van David Sadler, had hij al snel succes. Zoals bekend volgde in 1970 de Contessa 32, als gezamenlijk ontwerp van Sadler en Rogers, die na de Boat of the Show-award in Londen (1971) en succes in de wedstrijden al snel het bekendste model van de werf werd. De zaak groeide, het aantal productielijnen nam toe, nieuwe typen  (28, 34, 35, 37, 43 voet) en ontwerpers (o.m. Doug Peterson) deden hun intrede en de werf in Lymington floreerde. Maar eind jaren zeventig ging het mis, toen de bank onverwacht en ondanks een goed gevulde orderportefeuille ‘pulled the plug out’. Hetzelfde overkwam overigens ook andere bekende werven als Westerly. Het was een zware financiële en mentale slag voor de Rogers’, en er zat niets anders op dan snel over te schakelen op het vervaardigen van andere, zij het minder edele polyester producten, zoals opslagtanks en brandweerhelmen. De mallen van de schepen werden verkocht;  Mike Slack bouwde nog enige jaren Contessa 32’s aan de oostkust en ook een werf in Canada zette de productie van een iets aangepaste versie daarvan voort. Na verloop van enkele jaren echter keerde het tij; Jeremy en Fiona waren in staat een set mallen terug te kopen en de productie van 32-voeters te hervatten; ditmaal niet langer in seriebouw maar op basis van individuele bestellingen. En de belangstelling blijft; vandaag de dag bouwt de werf nog altijd gestaag nieuwe CO32’s en doet men daarnaast veel aan de ‘refurbishment’ van bestaande Contessa’s. Dat de werf met zijn tijd meegaat bewijst de recente ontwikkeling van de ‘green Contessa’, waarin alle aandacht uitgaat naar energiebesparing en het gebruik van milieuvriendelijke materialen.

Na de presentatie van Fiona beantwoordde Jeremy op geheel eigen, bescheiden wijze de vragen vanuit het publiek, secuur schetsend op de flip-over. Het ging over de constructie van de wantputtings, het ging over het boegbeslag, het ging over de ophanging van het roerblad en de constructie van de roerkoning. Het ging ook over de lekkage bij de boeg, die vooral in stevige golfslag optreedt – een euvel waar meerdere 32-voeters last van hebben en dat te maken kan hebben met de loosgaten van de ankerkluis. Maar los van al die technische zaken ging het eigenlijk om de man die aan de basis staat van al onze schepen; die ze heeft bedacht, die ze mede heeft getekend, die ze heeft gebouwd, en die ze heeft gezeild. Want naast zijn rol als oprichter van de werf is Jeremy in het Verenigd Koninkrijk vooral bekend als wedstrijdzeiler. Met zijn eigen CO26 ‘Catharina of Beaulieu’ won hij meerdere malen de Round the Island Race en met grotere Contessa’s zegevierde hij onder meer in de One Ton Cup en maakte hij deel uit van het Britse Admirals Cup Team. Jeremy is momenteel 75 jaar, en hoewel de leiding over de werf onlangs is overgedragen aan zoon Kit is hij altijd bereid mee te denken bij het vinden van oplossingen voor technische en constructieve vraagstukken, maar ook bij vragen over boottrim, zeilvoering en tactiek.

Het werd al met al een memorabele avond, en de sfeer was dusdanig dat veel leden nog lang bleven napraten. Hulde aan onze gasten, hulde aan de sprekers, en niet minder hulde aan onze gastvrouw en gastheer, Jan en Ineke Lambeek, die er voor zorgden dat alles op rolletjes liep! Terugrijdend naar huis, met dreigende sneeuwbuien, een harde wind en een voorjaar dat nog lang geen voorjaar was, gingen mijn gedachten desondanks uit naar het komende seizoen. En naar het gevoel van trots dat me iedere keer weer  bekruipt als ik denk aan dit schip, een ontwerp van meer dan veertig jaar oud, dat me zo na aan het hart ligt. ‘If a ship looks right, she most probably is’. En zo is het.