200 myls 2017 – SOLO

200myls 2017 / solo met de “Friday” een Contessa 28

 Ik had er lang naar uit gekeken. Vorig jaar zag ik de boten met de solovlag bij de sluis van Enkhuizen toen ik nog een weekendje richting de wadden ging. Dat was iets voor mij, dacht ik toen. Een uitdaging, maar goed te doen. Als zeiler was ik er wel klaar voor en volgens mij had de Friday, mijn Contessa 28, die ik vijf jaar geleden gekocht had, er wel zin in. Nieuwe zeilen, nieuw staand want, nieuwe plotter en al die andere verbeteringen, vernieuwingen en aanpassingen hadden het schip tot een leuke betrouwbare zeiler gemaakt. Ik wist ook dat ie snel was, we waren derde geworden bij de Markerwadden rally eerder dit jaar.

Gedurende het seizoen had ik nog wel een paar dingen om voor te bereiden. De spinaker werd wat vaker gezet, ook in mijn eentje. Daarvoor miste ik wel twee kikkers, door een vorige eigenaar er af gehaald nadat selftailende lieren waren geplaatst voor de fokkenschoten. Als je solo een spinaker zet moeten de schoten wel vast gezet kunnen worden en zijn die heel handig. Die werden dus de week voor de race weer op de kuiprand geplaatst.

 Ik was er klaar voor in oktober en de weersverwachtingen zagen er aanvankelijk ook best leuk uit. Toch maar een vlot gereserveerd om ook de zee op te kunnen gaan. De dagen voor de race veranderde de loop van de depressies. Hmmm, het zou zwaar worden. Vlot toch maar cancelen. Windkracht zeven solo op zee zou ik niet gaan meemaken.

 In Lelystad was het gezellig. Iedereen had al een baan in het hoofd, maar dat bleek overbodig. De weersverwachtingen waren nog slechter geworden. We zouden allemaal een ingekorte baan gaan varen op Marker en IJsselmeer. Ik werd wel langzaam een beetje zenuwachtig. De Contessa 28 is een heerlijk snel bootje en prima solo te varen met een autohelm, maar met veel wind is deze vinkieler moeilijk op koers te houden met een autohelm. Die is prima voor een snelle duik in de kajuit of voor even tijdens het bedienen van de schoten, maar lekker rustig koersen tijdens het koken van een maaltijd of zetten van koffie zou moeilijk worden.

En dan nog die depressie die als een storm de volgende dag zou gaan overtrekken, met nog drie dagen windkracht zeven daarna……….

 Ik ben rustig wat later bij daglicht vertrokken. Verder dan Enkhuizen zou ik toch niet gaan. Het werd verwacht dat we een dag verwaaid zouden komen te liggen. Urk was misschien wel te halen met een vroege start, maar zoals vele anderen had ik meer zin om dan de dag in Enkhuizen door te brengen. En ja die spinaker……… die zou in de zak blijven.

 De tocht over het Markermeer was gaaf. Ik had nog nooit alleen voor de wind met windkracht zeven gevaren. Ik had er voor gekozen om de genua twee op de furl te zetten. met dubbel rif in het grootzeil zou de druk dan maximaal voorin liggen, wat hopelijk de loefgierigheid door de stevige helling zou compenseren. Bovendien was het een wedstrijd en op ruime koersen kan je dan toch het maximale uit de boot halen. Het ging hard, maar het was wel zwaar. Alle koersen kwamen aan bod, gelukkig geen lang kruisrak. Alleen een slag op het eerste rak naar de Sport G-NEK. Moest veel op de hand zeilen, gelukkig lag er genoeg eten binnen handbereik in de gootsteen. De ’s morgens gesmeerde krentenbollen met roomboter en kaas waren weer het perfecte zeilvoer! Plassen is wel een uitdaging. Ik zal maar niet vertellen hoe ik dat opgelost heb. Ben nog wel met gestrekte armen door de kastdeurtje gegaan. Een flinke golf op halfwindes koers bracht me binnen even flink uit evenwicht. Gelukkig een ongelukje met weinig gevolgen. Ik was heel en het railtje waar de deurtjes is lopen was gewoon losgeslagen en was later makkelijk weer met montagekit terug te monteren.

 Ruim voor donker liep ik Enkhuizen binnen en gelukkig, ik was inderdaad niet de enige. Verspreid over de havens lagen er 25 solozeilers in Enkhuizen. Ik lag in hetzelfde rijtje als Govert, met een Contessa 32.

 Het was daar best gezellig, maar ik kreeg steeds minder zin om door te gaan. Na een verwaaidag zou het nog enkele dagen hard blijven waaien. Zeven tot acht met veel regen. Misschien goed te doen met een koersvaste boot en een webasto, maar voor de Friday zou het meer een koude douche worden….. een koude douche met een harde straal. Ik deed het toch voor mijn plezier?

 Na veel wikken en wegen heb ik besloten om niet het IJsselmeer op te gaan, maar donderdag middag naar huis te varen. Alleen op de fok met windkracht 7 was dat nog een hele belevenis, maar voor het donker lag de Friday weer in zijn eigen box en kon ik weer naar mijn warme huis in Amsterdam. Ongeveer een derde van de zeilers die zich hadden ingeschrevenen zijn uiteindelijk gefinisht. Volgend jaar beter, want het smaakte best goed en zeker naar meer.

 Rolf

 

 

 

Advertenties